علت و درمان تعریق زیاد بدن(زیربغل،کف دست و پا)

dt1

تقریبا ۴ میلیون غده عرق بدن را پوشانده و این غدد مایع شفافی تولید می‌کنند که ما آن را عرق می‌نامیم. بدن برای تنظیم دمای خود عرق تولید می‌کند. برخی از عوامل باعث می‌شود ما عرق کنیم، از جمله درجه حرارت بالا، ورزش، نگرانی، ترس، و یا خجالت. در افراد مبتلا به بیماری تعریق زیاد (بیماری تعریق زیاد کف دست‌ها و کف پاها و زیر بغل)، میزان تولید عرق بیشتر از حد نرمال است و ممکن است حتی زمانی که دمای اطراف خنک است نیز عرق کنند.

بیماری تعریق زیاد بدن معمولا در افراد بین ۲۵ تا ۶۴ ساله اتفاق می‌افتد، هرچند ممکن است افراد جوان‌تر نیز به این بیماری مبتلا شوند. این وضعیت معمولا به ایجاد اختلال در فعالیت‌های روزمره و همچنین سایر اختلالات اجتماعی ناشی از عرق زیاد می‌شود. در برخی موارد، افراد به دنبال کسب درمان از یک پزشک نیستند زیرا نمی‌دانند که درمانی برای کاهش میزان تولید عرق وجود دارد درمان تعریق زیاد بدن توسط پزشک متخصص پوست و مو انجام می شود.

ما درک می‌کنیم که تعریق زیاد بدن چقدر می‌تواند کیفیت زندگی شما را تحت تاثیر قرار دهد. پزشکان درمان تعریق زیاد بدن را بسیار جدی می‌گیرند، اما همیشه با در نظر گرفتن تمام درمان‌های موجود، می‌خواهند به ایمن‌ترین شیوه ممکن عمل کنند. اگر بیماری تعریق زیاد شما در سطح متوسط باشد، بسیاری از این درمان‌های محتاطانه می‌توانند به شما کمک کنند.
متخصصین کلیینیک زیبایی رازی پس از تعیین اینکه به چه نوع از بیماری تعریق زیاد مبتلا هستید، قبل از فکر کردن به جراحی، درمان‌های محتاطانه را پیشنهاد می‌کند. کلینیک رازی روش‌های مختلف درمانی را برای افرادی که  از مشکل تعریق زیاد بدن رنج می‌برند ارائه می‌دهد. این روش‌ها تاکنون تاثیر چشمگیری در حل این مشکل داشته است. اگر نیاز به اطلاعات بیشتری در این زمینه دارید می‌توانید با همکاران ما در کلینیک با شماره‌های ۰۲۱۸۸۳۳۴۰۲۹  –  ۰۲۱۸۸۳۳۳۲۵۹  تماس حاصل فرمایید‌.

علل تعریق زیاد


علت بیماری تعریق زیاد، فعالیت بیش از حد غدد عرق است. دو نوع بیماری تعریق زیاد وجود دارد: عمومی و موضعی.

در تعریق زیاد عمومی، تعریق بیش از حد در تمام قسمت‌های بدن رخ می‌دهد. این تعریق اغلب در اثر شرایط پزشکی مانند عفونت، یک بیماری مزمن، یا وجود اختلالی که تعادل طبیعی هورمون‌های بدن را بر هم می‌زند اتفاق می‌افتد. همچنین این بیماری ممکن است در اثر برخی داروها (مانند داروهای ضد افسردگی) ایجاد شود.

تعریق زیاد موضعی (که به نام هایپرهیدروزیس اولیه نیز شناخته می‌شود) در قسمت خاصی از بدن از جمله زیر بغل، کف پاها، کف دست‌ها، صورت یا قسمت‌های دیگر رخ می‌دهد. ژنتیک نیز در این بیماری موثر است زیرا بسیاری از افرادی که به تعریق زیاد موضعی مبتلا هستند افراد دیگری از خانواده‌شان نیز به این بیاری مبتلا هستند. بیماری تعریق زیاد مسری نیست.

علائم و عوارض


تعریق بیش از حد مهمترین نشانه‌ی بیماری تعریق زیاد است. این بیماری ممکن است تمام بدن را تحت تاثیر قرار دهد یا فقط قسمت‌هایی از بدن، مانند زیر بغل، دست‌ها‌، صورت یا پاها را درگیر کند. به دلیل اینکه بیماری تعریق زیاد باعث ایجاد رطوبت روی سطح دست‌ها، صورت، و دیگر قسمت‌های بدن می‌شود، ممکن است تاثیر چشمگیری بر زندگی اجتماعی و فعالیت‌های کاری فرد داشته باشد.

بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری ممکن است از دست دادن با دیگران و در آغوش گرفتن آنها خجالت بکشند، و از انجام فعالیت فیزیکی خوددارید کنند زیرا باعث تعریق می‌شود. احساس خجالت و حقارت در بین این افراد رایج است. همچنین تعریق زیاد باعث می‌شود که فرد حتی نتواند کارش (شغلش) را انجام دهد.

تشخیص


برای تشخیص این بیماری، پزشک از معاینه فیزیکی برای تعیین وجود عرق استفاده می‌کند و معمولا آزمایش‌های پزشکی نیز انجام می‌شود تا شرایطی که ممکن است باعث ایجاد بیماری تعریق زیاد عمومی شوند را پیدا کند. همچنین تعریق زیاد را می‌توان با توجه به سوابق خانوادگی فرد و اعضایی از خانواده که به تعریق زیاد مبتلا بودند نیز تشخیص داد.

ممکن است از آزمایش‌های ساده‌ای نیز برای تشخیص بیماری استفاده شود. دو آزمایش رایج عبارتند از:

  • آزمایش ید و نشاسته: پزشک کمی از محلول ید را روی قسمتی که عرق کرده می‌ریزد و سپس کم کم نشاسته روی آن می‌پاشد تا ببیند آیا لکه آبی یا بنفش تشکیل می‌شود یا خیر. این لکه نشان‌دهنده‌ی محلی است که بیماری تعریق زیاد دارد.
  • آزمایش کاغذ: پزشک کاغذ مخصوصی را روی محلی که عرق دارد میگذارد. عرق جذب کاغذ می‌شود و سپس کاغذ وزن می‌شود. وزن کاغذ پس از آزمایش نشان می‌دهد که چه مقدار از عرق جذب شده است.

درمان


درمان‌های مختلفی، مخصوصا برای تعریق زیاد موضعی و عمومی وجود دارد. اشکال اصلی درمان عبارتند از:

داروهای موضعی (که روی پوست استفاده می‌شوند)

داروهای موضعی دارای نمک‌های آلومینیوم غلیظ‌‌‌‌تری نسبت به نمک‌هایی که در ضد عرق‌ها وجود دارد هستند. از داروهای موضعی برای درمان تعریق زیاد بدن اگر خفیف باشد استفاده می‌شود. برخی از عوارض این دارو شامل سوزش و خارش است.

داروهای خوراکی

استفاده از داروهای خاصی که با تاثیر بر اعصاب کولینرژیک باعث کاهش تعریق زیر بغل می‌شوند توصیه می‌شود. عوارض این داروها شامل خشکی دهان، یبوست، افزایش ضربان قلب، مشکلات ادراری، آرامش و تاری دید است.

بوتاکس

dt2

بوتاکس برای درمان تعریق زیاد زیر بغل یا کف دست‌ها استفاده می‌شود. درمان با بوتاکس شامل تزریق یک ماده شیمیایی، که مانع رسیدن سیگنال‌ها از اعصاب به غدد عرق می‌شود، به محل است. تزریق‌ها هر چند ماه یکبار و در پوست (در زیر پوست) انجام می‌شوند. اثرات جانبی این روش شامل درد در محل تزریق، خارش و سردرد است.

یون رانی (فرستادن یون‌های مواد شیمیایی به درون بافت‌های بدن به کمک جریان برق)

dt3

در این روش درمان، محل در آب فرو برده می‌شود و جریان الکتریکی از آب می‌گذرد. دقیقا مشخص نیست که این روش چگونه اثر می‌کند، اما احتمالا بار الکتریکی بر تولید عرق از غغد تاثیر می‌گذارد. این روش وقت زیادی می‌گیرد و نیاز به چند هفته درمان دارد تا تعریق به سطح طبیعی برسد. اثرات جانبی این روش شامل خشکی پوست و پوست اندازی است.

ترمولیز مایکروویو

dt4

در طول درمان با این روش، پوست زیر بغلتان در معرض انرژی مایکروویو قرار می‌گیرد و غدد عرق از بین می‌روند. نتایج حاصل از این روش بسیار دلگرم کننده است. برخی از افرادی که از این روش استفاده کرده‌اند مدت دو سال است که هیچ تعریقی نداشته‌اند. انجام این روش معمولا به دو یا سه جلسه درمان در مدت سه تا شش ماه نیاز دارد.

جراحی

dt5

اگر از روش‌های محتاطانه برای درمان تعریق زیاد استفاده کردید اما به آن حد از موفقیتی که می‌خواستید نرسیدید، پزشک درمان به روش جراحی را به شما پیشنهاد خواهد کرد، که به نام سمپاتکتومی شناخته می‌شود. سمپاتکتومی به معنای بریدن بخشی از عصب سمپاتیک است.

اگر مدت زیادی است که تعریقی روی دست‌ها، بازوها و پاها نداشته‌اید، پس شما نیاز به جراحی با روش سمپاتکتومی ندارید. اگر مبتلا به تعریق زیاد تنه (تعریق در بدن یا کشاله ران) هستید نیز جراحی برای شما مناسب نخواهد بود.

جراحان در قدیم عادت داشتند برای درمان تعریق زیاد ‌تمام قفسه سینه را باز کنند تا عصب سمپاتیک را یافته و آنرا قطع کنند. عصب سمپاتیک عصبی است که تعریق را در انسان کنترل می‌کند. اما امروزه جراح یک برش کوچک در زیر بغل ایجاد می‌کند و می‌تواند با استفاده از یک دوربین کوچک و نور عصب سمپاتیک را پیدا کرده و قسمت مناسب را قطع کند. بزرگنمایی عصب سمپاتیک توسط روش جدید باعث شده است که نیاز به باز کردن قفسه سینه بیمار نباشد.

این روش‌ها دارای دقت شگفت‌‌انگیزی هستند و باعث می‌شوند که جراح بتواند محلی از عصب که باید بریده شود را به طور دقیق پیدا کنند. همچنین جراحان عادت داشتند که عصب را قطع کنند زیرا اعتقاد داشتند که بریدن عصب باعث می‌شود جراحی قابل بازگشت باشد. امروزه آنها می‌دانند که قطع کردن عصب غیر قابل بازگشت است. متاسفانه، روشی برای پیشگیری از تعریق زیاد وجود ندارد. اما درمان می‌تواند برای شما یا افرادی که می‌شناسید کمی آسایش به ارمغان آورد.

0 پرسش

سؤال خود را درمورد موضوع این مقاله میتوانید از طریق فرم زیر پرسیده و پاسخ بگیرید

میخواهید به بحث بپیوندید؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *