اگزما پوستی (درماتیت): انواع، علائم و درمان

egzema

اگزما که درماتیت آتوپیک هم نامیده می‌شود یک بیماری مزمن پوستی است که باعث قرمز شدن و خارش پوست می‌شود. این بیماری معمولاً در اوایل دوران کودکی به خصوص زمانی که سابقه فامیلی ابتلا به آتوپی (آسم، تب یونجه، ورم ملتحمه آلرژی غذایی) وجود داشته باشد ایجاد می‌شود. در این حالت پوست توان مرطوب نگه داشتن خود را نداشته و خشک، ملتهب، خارشی و غالباً دچار عفونت می‌شود. ترکیب عوامل مختلف باعث خشکی پوست می‌شود. آلرژی‌ها که باعث بیش فعالی سیستم ایمنی بدن می‌شوند و خشکی ارثی پوست (ایکتیوز ولگاریس) از مهم‌ترین عوامل داخلی و خارجی ابتلا به اگزما پوستی هستند. برای درمان این بیماری شما باید با پزشک همکاری کرده تا عواملی که باعث می‌شود که این عارضه تحریک شده مشخص شده و کاهش یابد. این عوامل در هر فردی متفاوت است و نمی‌توان یک روش درمانی مشخصی را برای همه افراد تجویز کرد.

انواع دیگری از اگزما وجود دارد که باعث خارش و قرمزی پوست می‌شود و برخی از انواع آن نیز باعث ایجاد تاول روی پوست می‌شود. تشخیص صحیح نوع اگزما بسیار مهم است تا پزشک بهتر بتواند بیماری را کنترل و درمان کند. بهترین روش برای حصول اطمینان از وضعیت بیماری شما یا کودکتان، مراجعه به پزشک است. متخصصین کلینیک پوست و موی رازی بیماری شما را تشخیص داده و بهترین روش درمانی را به شما توصیه می‌کنند. شما می‌توانید برای رزرو نوبت مشاوره با شماره‌های ۰۲۱۸۸۳۳۴۰۲۹ – ۰۲۱۸۸۳۳۳۲۵۹ تماس حاصل فرمایید.

علائم


علامت اصلی این بیماری خارش است. وقتی که شما پوست خود را می‌خارانید ممکن است تغییرات زیادی روی پوست شما ظاهر شود. خارش شدید می‌تواند در خواب شما اخلال ایجاد کرده و باعث خستگی و تحریک‌پذیری شما شود.

علل


علل ابتلا به اگزمای پوستی یا درماتیت هنوز به طور کامل مشخص نشده است. معمولاً احتمال ابتلا به این بیماری در افرادی که سابقه خانوادگی ابتلا به آتوپیک دارند بیشتر بوده و همچنین عوامل ژنتیکی می‌تواند در ابتلا به این بیماری مؤثر باشد. در افراد مبتلا به اگزمای آتوپیک، عملکرد پوست به عنوان یک مانع در برابر محیط خارجی به درستی انجام نمی‌شود و در نتیجه پوست تحریک‌پذیر شده و عوامل آلرژی‌زا وارد پوست شده و باعث خشکی و التهاب آن می‌شوند. اگزمای آتوپیک واگیردار نیست.

عواملی که احتمال ابتلا به اگزما را افزایش می‌دهند


بسیاری از عوامل در محیط پیرامونی بیمار می‌تواند علائم بیماری را وخیم‌تر کند که برخی از آنها عبارتند از:

  • گرما، گردوغبار و تماس مستقیم با مواد محرکی مانند صابون و مواد شوینده
  • ناخوشی و بدحالی: برای مثال ممکن است سرماخوردگی باعث افزایش شدت اگزما شود.
  • عفونت‌های باکتریایی یا ویروسی ممکن است شدت اگزما را تشدید کنند. عفونت‌های باکتریایی (معمولاً با گونه‌ای به نام استافیلوکوک) باعث زرد شدن، التهاب و پوسته‌پوسته شدن پوست می‌شود و ممکن است نیاز به درمان‌های آنتی‌بیوتیکی داشته باشد. عفونت‌های ویروسی باعث ایجاد زخم سرد (ویروس هرپس سیمپلکس) شده که دردناک بوده (معمولاً خطرناک است) و باعث تشدید اگزما می‌شود و نیاز به درمان با قرص‌های ضدویروسی دارد.
  • خشکی پوست
  • استرس

 اگزمای آتوپیک چه شکلی دارد؟


egzema1

اگزمای آتوپیک بر هر قسمتی از پوست مانند صورت اثر می‌گذارد اما قسمت‌هایی از بدن که بیشتر تحت تأثیر این عارضه قرار می‌گیرند آرنج‌ها و زانوها و اطراف کمر و گردن (با یک الگوی خمشی) هستند. برخی ظواهر اگزمای آتوپیک شامل قسمت‌های مجزا از هم روی پوست بوده که به اندازه یک سکه دچار التهاب می‌شوند (با یک الگوی قرص مانند) و تعداد زیادی تاول کوچک که روی فولیکول‌های مو ایجاد می‌شوند (الگوی فولیکولار).

در صورتی که شما به اگزما مبتلا شده‌اید احتمال اینکه پوست شما قرمز و خشک شده و علائم خراشیدگی (و خونریزی) روی آن ایجاد شود زیاد است. زمانی که اگزما بسیار فعال است (در زمان عود) ممکن است تاول‌های آبکی روی دست‌ها و پاهای شما ایجاد شود و قسمت مبتلا شده را مرطوب و خیس کند. قسمت‌هایی از پوست که مرتباً خارانده می‌شوند ممکن است ضخیم شده (تحت فرایندی که به آن به آن لایکنفیکیشن گفته می‌شود) و بسیار خارشی باشد.

تشخیص


تشخیص اگزمای پوستی برای پزشک معمولاً ساده است و زمانی که به پوست نگاه می‌کند می‌تواند آن را تشخیص دهد. به هر حال، در برخی موارد الگوی اگزما در نوجوانان و بزرگسالان متفاوت است و نیاز به کمک یک متخصص بیمارستانی است. معمولاً نیازی به انجام آزمایش خون و تست پوست نیست. در برخی موارد، ممکن است نیاز باشد که پوست بررسی شود (با مالش یک پنبه استریل شده روی آن) تا عفونت‌های باکتریایی یا ویروسی مورد ارزیابی قرار گیرند.

درمان اگزما


آماده‌سازی تار

جرم‌ها و عصاره‌های قطران زغال‌سنگ غالباً برای کاهش میزان استروئیدهای مورد نیاز برای درمان درماتیت مزمن به کار برده می‌شوند. داروساز می‌تواند مایع شوینده کربنی ۱ تا ۵ درصد را به صورت کرم بسازد. ژل تار (ژل ایستر و پسوریژل) نیز قابل استفاده هستند اما این محصولات حاوی الکل بوده و ممکن است باعث سوزش پوست قرمز و ملتهب شوند.

استروئیدها

egzema2

استروئیدهای موضعی که برای درمان اگزمای شدید به کار برده می‌شوند. این داروها به کاهش التهاب و خارش کمک می‌کنند. این داروها پس از استحمام باید فقط روی قسمت مبتلا به اگزما استعمال شوند. داروهای استروئیدی موضعی را نباید بیش از دو مرتبه در روز استفاده کرد.

پمادها یا کرم‌های هیدروکورتیزونی برای درمان اگزمای پوستی در نوزادان و خردسالان یا بزرگسالان به کار برده می‌شوند. پمادهای استروئیدی موضعی قوی‌تر نباید روی پوست‌های نازک مانند پوست صورت، گردن، زیر بغل و کشاله ران مصرف شوند. دوره‌های درمانی کوتاه مدت با استفاده از پمادهای استروئیدی تحت نظر پزشک برای درمان اگزمای شدید در قسمت‌های دیگر بدن مطمئن، بی‌خطر و مؤثر است. عوارض جانبی مصرف طولانی مدت پمادهای استروئیدی شامل نازک شدن پوست (آرتروفی)، تغییر در رنگ برخی از انواع پوست‌ها و ایجاد جوش می‌شود.

کورتیکواستروئیدها

egzema3

استروئیدهای خوراکی به دلیل عوارض جانبی خطرناکی که دارند باید کمتر مصرف شوند همچنین قطع مصرف این داروها باعث تشدید درماتیت می‌شود. در صورتی که برای درمان اگزمای شدید از این داروها استفاده شود باید مراقبت‌های پوستی شدید برای جلوگیری از تشدید اگزما پس از قطع مصرف این داروها به کار برده شود.

آنتی‌هیستامین‌ها

egzema4

خارش غالباً بدترین علامت و نشانه اگزما است. با مصرف آنتی‌هیستامین می‌توان آن را کاهش داد. آنتی‌هیستامین خارش را تسکین داده و اثر آرام بخشی دارد. این داروها باید چند هفته مصرف شده تا مؤثر واقع شوند زیرا خراشیدن پوست به دلیل خارش شدید ناشی از ابتلا به اگزما باعث کاهش روند بهبودی این عارضه می‌شود. کوتاه کردن ناخن‌ها و استفاده از دستکش‌های نخی در هنگام شب می‌تواند از خراشیدگی پوست پیشگیری کند. برای کودکان، جوراب‌های ساق بلند بهتر از دستکش است زیرا بیرون آوردن آنها از دست در هنگام دشوارتر از دستکش است. از مصرف آنتی‌هیستامین‌ها موضعی مانند بنادریل باید اجتناب شود زیرا این داروها در درمان خارش ناشی از اگزما بی‌تأثیر بوده و ممکن است باعث ایجاد آلرژی شوند.

نور ماورا بنفش

egzema5

نور ماورا بنفش می‌تواند در درمان اگزمای مزمن که با استفاده از روش‌های درمانی دیگر بهبود نیافته است مؤثر واقع شود. درمان به وسیله اشعه ماورا بنفش باید سه مرتبه در هفته و تحت نظر پزشک متخصص انجام شود. به هر حال، از آفتاب‌سوختگی یا قرار گرفتن در شرایط گرم و مرطوب که می‌تواند باعث افزایش خارش پوست شود باید اجتناب گردد. خطرات احتمالی ناشی از استفاده از اشعه ماوراءبنفش در بلند مدت شامل آفتاب‌سوختگی و افزایش احتمال ابتلا سرطان پوست است.

مراقبت‌های خانگی

egzema6

پوست شما خشک می‌شود که علت آن کمبود چربی نیست بلکه به دلیل ناتوانی پوست در حفظ آب این اتفاق می‌افتد؛ بنابراین برای درمان خشکی پوست باید پوست با استفاده از کرم‌ها و روغن‌های حاوی مواد نگهدارنده آب مرطوب شود. ۱۵ تا ۲۰ دقیقه شناور کردن قسمتی از پوست که مبتلا به اگزما است در وان یا استفاده از دوش با آب ولرم می‌تواند در مرطوب کردن پوست مؤثر باشد. سپس آب اضافی را با استفاده از یک حوله نرم خشک کنید. از لیف‌های زبر در هنگام استحمام استفاده نکنید و پوست را با ملایمت خشک کنید. بلافاصله پس از استحمام از کرم‌های مرطوب‌کننده استفاده کنید. لوسیون‌های مرطوب‌کننده حاوی آب بوده و خیلی مؤثر نیستند. استفاده از مرطوب‌کننده‌هایی که باعث احتباس رطوبت نمی‌شوند کمتر مؤثر است. بسیاری از بیماران از دو یا سه نوع مرطوب‌کننده در طول روز استفاده می‌کنند تا اثربخشی درمانی آنها افزایش یابد.

0 پرسش

سؤال خود را درمورد موضوع این مقاله میتوانید از طریق فرم زیر پرسیده و پاسخ بگیرید

میخواهید به بحث بپیوندید؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *